مگــه تـــوی ایـــن زمــونه،هـر دلی که مهربـونه

مگــه تـــوی ایـــن زمــونه،هـر دلی که مهربـونه

باید از غصـه بمیــره؟یــا همــش تنهـــا بمــونه؟

تا لبـش وا کرد و خندید، دل من تو سیـنه لرزید

وقتی که از من جدا شد،مگـه از خدا نترسـید؟

دله خـــــوش بـــاور مـــن،اسیـــر بخــــت بــده

رو پیشونیــــــم روزگـــــــار،مهــر بدبختـی زده

قلـــب مهربونمـــو عاقبـــت شکســـت و رفـت

تــوی این شهر غریب دل به من نبست و رفـت